Op manege de Cruquiushoeve worden de lessen gegeven volgens de methode Natural Horsemanship. Onze vrijwilligers hebben hier juli vorig jaar al kennis meegemaakt. Onze lesleidsters hebben hier onlangs nog extra lessen in gevolgd bij de manegehouder en zij hebben hun ervaring op papier gezet:
Inmiddels zijn we alweer ruim een half jaar op manege Cruquiushoeve. Veel dingen voelen al heel vertrouwd aan, maar wat wellicht niet iedereen heeft gemerkt, is dat het voor de vrijwilligers nog behoorlijk wennen is. De paarden zijn hier, in tegenstelling tot de meeste maneges, getraind volgens de Natural Horsemanship-methode. Om het beste uit de paarden en de ruiters te halen, veiligheid te garanderen en respectvol met de dieren om te gaan, is het belangrijk dat wij deze methode ook onder de knie krijgen. In juni hebben we met z’n allen een workshop van Albert gehad en de lesleidsters zijn nog 2 keer extra bij Albert geweest. En hebben we het al onder de knie? Nee, nog lang niet, want alleen door het veel te doen ga je dit begrijpen en inzien. Ik zal kort uitleggen wat het inhoud.
Natural Horsemanship, de naam zegt het al. Voor de omgang met de paarden kijkt men naar hun natuurlijke gedrag en hoe ze onderling met elkaar omgaan. Wat maakt een leider tot leider binnen een kudde? Hoe gedraagt een ondergeschikt dier zich? Hoe reageert een paard op mij? Wat zegt dat over zijn karakter? Wat zegt dat over mij? Het ene paard springt in galop aan als je je hand omhoog doet, het andere paard laat zich niet zo snel leiden en zal je harder voor moeten werken. Het eerste paard kan je snel overprikkelen en het andere paard blijft de rust zelve. Mensen leiden veel af aan het gesproken woord en zijn weinig attent op elkaars lichaamstaal. Toch is zeker 75 % van onze communicatie non verbaal, maar dit registeren we onbewust. Bij paarden is dat anders. Ookal communiceren ze ook met geluiden, ze zijn vooral alert op elkaars lichaamshouding. Wil je een paard goed kunnen begeleiden, dan zal je zijn leider (net als in de kudde) moeten zijn. Op de Cruquiushoeve hebben ze gekozen voor natuurlijk verwerven van leiderschap. Dus kijk naar het gedrag en reageer daarop zoals een leider van een kudde dit zou doen.
Dit gebeurt al als je de stal in gaat. Komt het paard naar me toe of draait hij zich om? Draait hij snel of langzaam om? Hoe staan zijn oren? Is hij nieuwsgierig naar je of wat geïrriteerd? Waarom reageert hij zo? Hoe is mijn houding? Ik kom in zijn domein, de stal. Heb ik rust of haast? Ben ik druk of rustig? Ben ik besluitvaardig of afwachtend? Sommige mensen zeggen dat paarden het kunnen ruiken als iemand bang is. Ik weet niet of dat klopt, maar zien en voelen kunnen ze het zeker. Het gedrag van het paard is dus beïnvloedbaar door je eigen gedrag/houding.
Tussen kerst en Oude en Nieuw hebben Jisca, Andrea en ik (Maud) bij Albert een workshop NH gevolgd, welke vooral gericht was op het galopperen. Albert vroeg ons drie paarden van stal te halen en los te laten in de bak. De opdracht was: Laat ze maar bewegen. Om beurten liepen we de bak in, onder toeziend oog van Sjaak, die ook nieuwsgierig was naar onze workshop. Soms gingen de paarden wel een beetje voor ons aan de kant, maar soms bleven ze gewoon staan kijken wat wij aan het doen waren. Dit was dus niet zo makkelijk. Albert daarentegen kreeg alle drie de paarden in galop en gemanoeuvreerd in elke hoek van de bak, waar hij maar wilde. Daarna mochten we één-op-één met een paard aan het werk. Dat ging beter. We leerden hoe we de paarden konden laten stappen, draven en galopperen op afstand. Dit doe je met je lichaamshouding en je posities ten opzichte van het paard. Je drijft een paard van achter en laat hem stoppen of vertragen als je hem van voren benaderd. Zo kan je in het midden staand een paard laten bewegen, omdraaien, halthouden etc. Hoe meer de paarden je als leider zien, hoe makkelijker gaat.
Tenslotte mochten we de paarden ook berijden. Albert gaf ons tips waar we ons kunnen positioneren tijdens het lesgeven, zodat de paarden de juiste kant op gaan. Hij gebruikte deze methode vroeger veel toen hij nog nauwelijks vrijwilligers had. Ook liet hij zien hoe de paarden reageren op zijn galophulpen en op die van ons. Hoe doe je het goed en hoe niet.
Het was een leerzame dag. Tijdens de lessen op zaterdag zijn we druk met het oefenen van deze vaardigheden. Het galopperen doen we vaak samen, want met zoveel paarden in het midden van de bak, is het lastig om steeds de juiste positie en goed contact te houden met je paard. Wij zijn erg enthousiast over deze methode!
Andrea, Jisca en Maud
